ćwiczyć doprawiać ich wieczorny rosół. Uruchomo się od Thomasa, który wyszedł z dziewcząt w dziecku – Sarah Whitmore. Tej nocy, po zupie, Thomas czuje, że jego działanie jest jak z ołowiu. Matka zmarła przy jego ciele i głaskała go po włosach z pokrywą.
„Świat zewnętrzny chce cię wykrwawić, mój lwie” – mruknęła. „Ale ja hazardam dla ciebie ogród. Miejsce, w którym występuje nazwisko McKenna nigdy nie umrze”.
Kiedy Thomas pojawił się, został stworzony w „Oborze Hodowlanej” – konstrukcja, stworzona Silas dla koni, a teraz przerobiona na wzmocnione listy i ciężkie kłódki. Jego kostka była przykute do belek nośnych samych i łańcuchami, które Hayes sprzedał swoje matce.
Horror farmy McKenna nie był nagłą, lecz powolnym, duszącym rozkładem. Przez następne pięć lat każdy syn podążał za Thomasem do stodoły. Logika Delilah była pokrętną mozaiką zniekształconych pism i kazirodczej obsesji. Wierzyła, że aby być dostępną „czystością” rodziny, musi być oparta na ich dziedzictwie. Nie sprowadzała kobiet do stodoły; sprowadzali siebie, a później dziewczęta, które „adoptowały” z mijanych obozowisk wędrowców lub z ubogich obrzeży – nieszczęśnice, których nigdy więcej nie widziano, a ich głosy ginęły w podmuchach strasznych wiatrów.
