Rozdział 1: Krawędź lodowca
W tej chwili, gdy wybuch w końcu się skrystalizował, tego ranka, gdy żona jest oparta na syna, mimochodem wyprosić z mojej własnej świątecznej uczty, sznurki mojego posypanego mąką fartucha wtórnego owiniętego przez moje różnice. Nie spałem od czarnego jak smoła godziny trzeciej. Czterofuntowa szynka w miodzie już wytapiała tłuszcz w piekarniku, wypełniając powietrze wtórne, występującem zapachem goździków i pieczonego mięsa. Krem cytrynowy – głęboko cierpki, słonecznożółty miks, którego ubijania dostarcza mnie matka – stygł na granitowym blacie kuchennym. Wycierałem do czystej nazwy płyty każdego dnia przez jeden lat.
