Moja siostra nie zaprosiła babci na swój ślub, bo podobno była „biedna”. Po pogrzebie babci w końcu otworzyła prezent, który dla niej zostawiono, i zamarła.
Babcia wychowywała mnie i moją młodszą siostrę, Mię, po śmierci mamy. Pakowała nam lunche, szyła ubrania, a także pracowała jako sprzątaczka, żebyśmy niczego nam nie brakowało. Dorastając z Mią, wspierałam babcię finansowo, ale nie wspierałam Mii. Zawsze powtarzała, że potrzebuje drogich ubrań, zabiegów kosmetycznych i tym podobnych. Kiedy Mia przygotowywała się do ślubu, odwiedziła babcię. Babcia bardzo się ucieszyła na jej widok i spodziewała się zaproszenia na ślub, ale zamiast tego Mia powiedziała:
„Babciu, proszę, nie gniewaj się na mnie, ale nie mogę cię zaprosić na ślub. Rodzice mojego narzeczonego są bogaci i będzie tam wielu gości z ich kręgu znajomych. To znaczy… jak miałabyś tam w ogóle wyglądać… rozumiesz, prawda?”
Byłam zła na Mię i powiedziałam jej, że nie pójdę na ślub, jeśli babcia nie zostanie zaproszona.
Tego wieczoru babcia powiedziała mi:
„Proszę, idź na ślub swojej siostry. Nie muszę tam być. W porządku. Nawet wyślę Mii prezent”.
Babcia nalegała, żebym tego nie przegapiła.
Poszedłem więc na uroczystość. Babcia dała mi małe pudełko i powiedziała, żebym dał je Mii jako prezent ślubny.
Tak, ale Mia spojrzała na pudełko jak na śmietnik i kazała mi je gdzieś zostawić w domu, dopóki nie wróci z podróży poślubnej. Nawet go nie otworzyła.
Babcia zmarła miesiąc później. Moje serce było złamane.
Wczoraj zaczęłam pakować rzeczy babci do pudeł. Nawet Mia przyszła pomóc.
Sortując ubrania, zauważyłam to samo pudełko, które nadal stało na półce, na której je odłożyłam, i zapytałam Mię:
„Więc nigdy nie przyjąłeś prezentu od babci?”
Wzruszyła ramionami i powiedziała, że zapomniała, bo to pewnie i tak tylko „rzeczy”.
Potem podeszła i otworzyła.
W chwili, gdy zobaczyła, co babcia zostawiła w środku, jej twarz zamarła w oszołomionym milczeniu.
