Walka, której nie wybrałem.
Patrzyłem, jak odchodzi w kierunku sądu.
Jakby nic się nie stało.
Jakby piętnaście lat nie miało znaczenia.
Jakby miłość mogła zostać unieważniona jednym podpisem.
Kolana mi drżały.
Strach ścisnął mi serce.
Ale wiedziałem jedno.
Nie poddam się.
Nie po tym wszystkim.
Bo czasami najważniejsze walki to właśnie te, które toczę.
Nie walczymy dla siebie… ale dla tych, których kochamy najbardziej.
A ta walka dopiero się zaczęła.
Jeśli chcesz kontynuować, kliknij przycisk „Dalej” poniżej ⤵
