Dzięki swojej znajomości historii społecznej Sarah natychmiast zrozumiała: ta mała dziewczynka od dawna nosiła metalowe łańcuchy. Lata ich nie zatarły. Na tym rodzinnym portrecie jej dłonie odsłaniają przeszłość, z którą reszta obrazu z trudem się identyfikuje.
Nagle fotografia przestaje być jedynie wspomnieniem, a staje się żywym dokumentem przejścia od niewolnictwa do wolności.
Zafascynowana historią rodziny Washingtonów, Sarah rozpoczyna śledztwo godne powieści. Odkrywa wyblakły stempel na krawędzi fotografii, gdzie słowa „Księżyc” i „Wolny” są ledwo czytelne. Po krótkim researchu odnajduje fotografa z Richmond, Josiaha Hendersona, znanego z oferowania niedrogich portretów niedawno uwolnionym rodzinom.
W starym notatniku w jego pracowni uwagę przykuł wers: „Siedmioosobowa rodzina: ojciec, matka, dwie córki, trzech synów, niedawno uwolnieni. Ojciec nalega na pokazanie wszystkich dzieci”.
